Technologia ta wykorzystuje fakt, że tkanki zmienione chorobowo charakteryzują się zwiększoną spoistością w porównaniu ze zdrową tkanką. Największą spoistość wykazują zmiany nowotworowe, zwłaszcza nowotwory złośliwe.
Co można zbadać za pomocą elastografii?
Elastografię najczęściej wykorzystuje się w nowoczesnej, wieloparametrycznej diagnostyce wątroby i piersi.
Metoda jest też bardzo pomocna w diagnostyce tarczycy, ślinianek, obwodowych węzłów chłonnych, jąder, skóry i tkanki podskórnej.
Jak przebiega badanie elastograficzne?
Badanie odbywa się podobnie jak „zwykłe” badanie usg przy użyciu głowicy pokrytej warstwą żelu dla zapewnienia dobrego przewodzenia fal ultradźwiękowych. Jest bezbolesne i nie wiąże się z żadnym ryzykiem dla pacjenta. Trwa od kilku do kilkunastu minut.
W swoim gabinecie wykorzystuję obie dostępne w aparatach usg techniki elastograficzne:
- elastografia odkształceniowa - Strain Elastography (SE) -polega na ocenie odkształceń tkanek i narządów pod wpływem zewnętrznych bodźców takich jak ruchy oddechowe, tętnienie naczyń krwionośnych, bicie serca, delikatne, rytmiczne przykładanie i zwalnianie ucisku głowicy.
Zmiany patologiczne wykazują o wiele większą twardość niż otaczające ją zdrowej tkanki, co ocenia się na wygenerowanej przez aparat mapie kolorów.
Metoda ta wykorzystywana jest głównie do badania narządów położonych powierzchownie - piersi, tarczyca, węzły chłonne, jądra, guzki podskórne, itp. - elastografia fali poprzecznej - 2D Shear Wave Elastography (2D SWE) - polega na pomiarze prędkości fali wygenerowanej przez głowicę aparatu i rozchodzącej się poprzecznie w obrębie wybranego fragmentu narządu. Dla zmian patologicznych prędkość tej fali, a tym samym twardość zmiany, jest kilka-kilkanaście razy większa niż dla otaczających zmianę zdrowych tkanek. Wynik badania przedstawiany jest
w postaci konkretnej wartości liczbowej (w kPa lub m/s), a następnie interpretowany na podstawie specjalistycznych tabel. Metoda ta stosowana jest do oceny włóknienia wątroby oraz podobnie jak elastografia SE w diagnostyce zmian w piersiach, tarczycy, węzłach chłonnych, jądrach, skórze i tkance podskórnej.