Oba badania umożliwiają ocenę stopnia zwłóknienia wątroby. W urządzeniach zastosowano odmienne źródła rozchodzącej się w wątrobie fali, której prędkość jest następnie mierzona za pomocą ultradźwięków. W aparacie Fibroscan do wytworzenia fali wykorzystywana jest głowica zawierająca generator impulsów mechanicznych, natomiast w elastografii 2D SWE źródłem fali jest głowica aparatu USG, ta sama która służy do wykonywania np. badania jamy brzusznej.
Głowica aparatu Fibroscan przykładana jest podobnie jak w badaniu elastografii 2D SWE do skóry w przestrzeni międzyżebrowej po prawej stronie ciała pacjenta, tam gdzie umiejscowiony jest prawy płat wątroby. W odróżnieniu od elastografii 2D SWE odbywa się to jednak bez kontroli wizualnej miejsca a którym generowana jest fala i z którego zbierane są dane pomiarowe. Może się więc zdarzyć, że pomiary będą przeprowadzone np. w obrębie guza nowotworowego czy torebki wątroby- wynik będzie niemiarodajny. Badania Fibroscan nie można też wykonywać w przypadku wodobrzusza, często trudno uzyskać wiarygodne wyniki u pacjentów z dużą masą ciała. W/w ograniczeń nie posiada elastografia 2D SWE.
Elastografia 2D SWE jest trudniejsza do wykonania, przeprowadza je lekarz wyspecjalizowany w diagnostyce ultrasonograficznej. Podgląd na monitorze aparatu usg umożliwia precyzyjny wybór miejsca w którym zostanie wygenerowana fala poprzeczna i przeprowadzone pomiary- z dala od torebki wątroby, naczyń krwionośnych i artefaktów pochodzących z żeber, na ściśle określonej głębokości oraz w określonym momencie cyklu oddechowego i przy odpowiednim ułożeniu pacjenta. Dzięki powyższym zabiegom oraz zapewnianej przez aparat kilkustopniowej kontroli jakości generowanej fali i wykonywanych pomiarów otrzymujemy precyzyjne, wiarygodne i powtarzalne wyniki.
Badanie elastograficzne 2D SWE dzięki temu że przeprowadzane jest za pomocą aparatu USG oprócz określenia stopnia zwłóknienia wątroby dostarcza znacznie więcej informacji. Ocenie podlegają również:
- wielkość, echogeniczność i echostruktura wątroby i śledziony – marskość wątroby można stwierdzić już na podstawie nieprawidłowego wyglądu wątroby (nierówny, guzkowy zarys powierzchni wątroby, nieprawidłowa echostruktura, powiększenie płata ogoniastego i lewego, itd.)
- obecność zmian ogniskowych powyższych narządów (naczyniaki, torbiele, guzy łagodne i złośliwe)
- unaczynienie wątroby i śledziony – pozwala wykryć typowe dla przewlekłych chorób wątroby zaburzenia w obrębie naczyń tętniczych i żylnych
- przepływ krwi w układzie żyły wrotnej, z pomiarami średnicy naczyń, kierunku i spektrum przepływu krwi (badanie doppler) w ich obrębie oraz z oceną krążenia obocznego- pozwala na wykrycie specyficznych zmian w układzie wrotnym oraz określenie ryzyka wystąpienia zagrażających życiu powikłań w postaci krwawień z żylaków przełyku i żołądka (stanowią jedną z dróg krążenia obocznego wrotno-systemowego).
Badanie może zostać również rozszerzone na badanie całej jamy brzusznej i miednicy.